Τετάρτη 14 Αυγούστου 2013

Πώς μπορείς;

Δεν μπορώ έτσι.. Δεν μπορώ να μη μιλάμε. Εγώ είχα μάθει όταν ξυπνάω να σου τηλεφωνώ, να σε παίρνω και να σου κάνω γλύκες, να σου λέω ότι σε αγαπάω. Και τώρα εσύ μου τα κόβεις όλα.. Όχι δε μπορώ να αντέξω τέτοια αλλαγή, μου είναι δύσκολο, ακατόρθωτο για να το θέσω καλύτερα. Δε μπορώ να μη μας σκέφτομαι όπως ήμασταν πριν. Να ξυπνάω με ένα σου φιλί, να με παίρνεις αγκαλιά και μετά να μου λες « Έλα πάμε να φάμε», χοντρέ. Πώς μπορείς να είσαι τόσο ψύχραιμος, δε καταλαβαίνω. Μου λες ότι καλύτερα να θυμόμαστε τη σχέση μας σαν τη τέλεια σχέση, και ότι αμα συνεχίζαμε θα τη κάναμε χειρότερη. Δεν είναι έτσι όμως αγάπη μου.. Οι σχέσεις δεν είναι για να 'ναι τέλειες. Οι σχέσεις είναι για να τις ζούμε. Εγώ δε ζητάω πολλά.. Ζητάω μόνο ΕΣΕΝΑ! Μη μου το κάνεις αυτό, σε παρακαλώ.. Δε ξέρω τι άλλο να κάνω..



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου